klient nie awanturuje się, tylko zwodzi. zwodzi mnie i mami. co robić?

2018-07-04

zawodowySprzedawca skończył rozmowę ze swoim klientem i pomyślał:

- znowu tak jak ostatnio. obietnice, zapewnienia i żadnych konkretów. i tak od kilku miesięcy.

no jak nic zwodzi mnie. raz to, raz tamto. a może jeszcze pan pokaże to, a może tamto.

- raz tak, raz siak, a ja skaczę wokół niego jak petent jakiś. ile można?

– nie, już dłużej tak nie można.

tylko co robić?

co robić „panie premierze”?

jak żyć?

odpuścić?

nie, nie mogę za bardzo. pipeline mam słaby, a target jak nóż na gardle.

skaczę więc, jak zagra.

skaczę, bo mówi, że warto.

skaczę, bo mój „noSprzedażowy” mówi mi, że warto. tylko nos ten jakby dłuższy z każdym dniem się staje.

tylko jak długo tak skakać mogę?

nie, już dłużej nie mogę.

muszę o tym z jakimś innym zS’em[1] pogadać.

może wie, co robić. może jest „premierem”, pomoże. długo nasz zmartwiony, strapiony zS nie czekał.

 

cięcie, klaps i noweUjęcie.

dwóch naszych zS’ów, zawodowychSprzedawców siedzi wieczorem na saskiejKępie. wzorowo zorganizował to koło ratunkowe, „spotkanie z przyjacielem”.

zzS, czyli zmartwiony zawodowySprzedawca rozmawia z tym drugim, dzS’em[2], czyli doświadczonym zawodowymSprzedawcą.

zzS:

no wiesz, jak jest. zwodzi mnie i mami.

a ja co? – prawie nic.

skaczę, kiedy on gra. wiesz kilka baniek. warto poskakać.

dzS:

wiem, wiem, znam to. nogi bolą i ego siada[3].

słabo, słabo. na szczęście wiem, co robić.

powiem ci, co ja robię w takich sytuacjach.

wiesz ZZ[4], czyli Zawodowiec Zawodowca w biedzie nie zostawi i pomoże. taki branżowy układ, wiesz jeden za

wszystkich, wszyscy za jednego.

posłuchaj.

dzS:

po pierwsze, to ważne, mówisz sobie: „stop, przegrywam”. wiesz, przed sobą trzeba się przyznać, że lipa i że

skakaniem nic nie wskórasz.

wskórasz?

zzS: racja nie wskóram. mów dalej.

dzS: to przegrywasz?

zzS: tak przegrywam. co dalej?

dzS:

a dalej to już tylko trudniej.

teraz siły przegrupować[5] trzeba i przejąć inicjatywę, uderzyć. wiesz kontrolę odzyskać. czelenżdzować klienta nie

potrafisz[6]?

zzS:

dobra, dobra, łatwo powiedzieć. tylko jak to zrobić?

dzS:

jak to jak. take a risk i kawa na ławę, stary.

robisz tak. umawiasz się z tym „ciekawymKlientem” i po chwili, gdy znowu zacznie tą „grę”. grę swoją subtelną, mówisz

tak:

- pozwoli pan, pani, że dziś nie o meritum porozmawiamy, tylko o tym, jak pan ze mną rozmawia, „grę” tą prowadzi[7].

muszę panu/pani o tym powiedzieć i walisz faktami:

- że trwa, to od kilku miesięcy; że proces się wydłuża; że nie wiesz o co chodzi etc.

do faktów kilka myśli i emocji dorzucasz takich jak:

- myślę, że pan/pani mnie zwodzi; czuję się tak i myślę, że w ten sposób do niczego między nami nie dojdzie.

po kilku faktach, myślach i emocjach[8] pytasz:

- czy możemy porozmawiać o tym, jak pan/pani ze mną prowadzi ten proces? w którym miejscu jesteśmy, na czym stoję?

lub co mogę zrobić, by stan ten zmienić?

i to z jajami trzeba zrobić.

wiesz. bez obaw, lecz z kulturą.

jak zrobisz, to czekasz na odpowiedź, odpowiedzi, od których uzależniasz już dalszy bieg tej historii.

ważne, by o tej sytuacji z klientem pogadać. dlaczego?

ponieważ do końca nie wiesz, co druga osoba myśli i czuje.  a na 100% coś myśli[9]. pamiętaj, inni ludzie też myślą.

 

i co wiesz, co trzeba zrobić?

zzS:

wiem dzięki, stary. działam.

cięcie, klaps, nowe ujęcie.

na ekranie w oddali stolik.

dwóch zS’ów siedzi przy stole i sączy piwo. oboje się uśmiechają.

zS się uśmiecha, bo wie, co robić.

dzS się uśmiecha, bo pomógł.

 

w bliższym kadrze dwie litery ZZ.

Zawodowiec Zawodowca w biedzie nie zostawi i pomoże. to się wie.

dzS jak Zły Tyrmanda powróci w następnym odcinku.

w czym tobie zS’ie, dzS’ie mogę pomóc?

napisz. pomogę. zapytam innych, a później felieton napiszę.

nauka nie drużba, tylko służba, musi pomóc.

 

dzS - tristan tresar

 



[1] zS - zawodowySprzedawca, wyga, na sprzedaży zęby, już niejedne zjadł.

[2] dzS – doświadczony, zawodowySprzedawca, krzysztof jarzyna ze szczecina w świecie sprzedaży.

[3] ego siada – sprzedawcy na ogół mają wysokie poczucie wartości. poczucie niekompetencji tak jak w tej sytuacji negatywnie wpływa na motywację traktowaną jako właściwość, cecha – teoria autodeterminacji Deci, Ryan.

[4] ZZ – zawodowiec Zawodowca w biedzie nie zostawi i pomoże.

[5] model „stój, to porażka”, autorstwa Nancy A. Newton i dr psychologii Jennifer Thompson z Chicago School of Professional Psychology oraz Charu Khanny z organizacji non profit HumRRO.

[7] nie o meritum, tylko o procesie: technika retoryczna: retoryka: podręcznik: pwn.

[8] model pełnej ekspresji – F. Schultz von Thun.

[9] teoria umysłu: świadomość, że inni ludzie też myślą.